Dit weekend helaas maar 1barbeel sessie. Te druk met een hoop andere dingen. 6 uur s’ ochtends arriveerde ik op mijn geliefde stek. De zon kwam rood gloeiend boven de horizon. Wat is het toch mooi aan de IJssel. Na anderhalf uur de eerste tikjes op mijn top. Voorzichtige tikjes. Ik heb het vermoeden dat de barbeel weer het aas aan het testen is. Zit het vast of kan ik het veilig opeten. De laatste sessies is dit veelal het geval. Voor mij een teken van dressuur. De harde aanbeten van de barbeel heb ik vorig jaar haast nooit gehad. De zgn dubbelklappers waar veel barbeel vissers het over hebben. De aanbeten zijn veel voorzichtiger geworden. Het aas wordt opgepakt en langszaam aangetrokken. Je ziet dan je top voorzichtig naar voren komen. Zo gaat het minutenlang door soms wel een half uur. Als de vis meer vertrouwen heeft hapt hij toe. Daarom ben ik dit weekend met wat langere onderlijnen dan normaal aan het vissen. Dwarrelt het aas wat wilder door het water.
Uiteindelijk wel een goed aanbeet en yes je voelt de barbeel tegenstribbelen, schudden met de kop, weg duiken etc. Na een mooie dril de vis geland. Wat een mooi exemplaar weer. Op zijn buik zaten rode vlekjes. En een dikke buik gevuld met hom of kuit. Snel zal er veel na geslacht van deze vis rondzwemmen.
Na ruim een uur weer een mooie aanbeet. Maar helaas zwemt deze barbeel dwars door me onderlijn heen.
Na een uurtje beetloos te zijn geweest besluit ik het voor gezien te houden,
Thank you barbus.
Mike
Popularity: unranked [?]















